2015 Danuta Pietraszewska

A+

Interpelacja w sprawie stanu prawnego właściciela dotowanej instalacji w świetle zmiany art. 53 ust. 2 ustawy o bateriach i akumulatorach

ZAPYTANIE NR 21625
Wpłyneło dnia: 18-03-2011, Ogłoszone dnia: 31-03-2011 - posiedzenie nr 89
Nadawca: Danuta Pietraszewska oraz grupa posłów
Adresat: Minister Środowiska
Firma Loxa sp. z o.o. w dniu 11 czerwca 2008 r. zwróciła się do marszałka województwa śląskiego o wydanie decyzji zezwalającej na odzysk odpadów niebezpiecznych - odzysk zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych. Postępowanie to zostało znacznie wydłużone przez biorące udział w postępowaniu organizacje ekologiczne, m.in. Polską Izbę Gospodarczą Ekorozwój. Decyzją z dnia 25 czerwca 2009 r. marszałek województwa śląskiego wydał pozytywną dla zakładu decyzję, od której wniosła odwołanie ww. organizacja ekologiczna. W czerwcu 2009 r. Loxa otrzymała za pośrednictwem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości dofinansowanie na uruchomienie przedmiotowej instalacji (762 079 zł). Firma Loxa poniosła ogromne koszty związane z zakupem instalacji, budową hali, jej transportem i posadowieniem na terenie zakładu. W tym czasie trwały prace legislacyjne. Nic nie wskazywało na zablokowanie uruchomienia projektowanej instalacji. Praca tej instalacji miała polegać na przeprowadzeniu w sposób bezpieczny dla zdrowia i środowiska rozbicia zużytego akumulatora na poszczególne frakcje, tj. ołów metaliczny, dwie frakcje: drobna i gruba; pastę ołowiową; plastiki oraz zużyty elektrolit. Zgodnie z wymogami ustawowymi poszczególne frakcje i odpady niebezpieczne zostałyby przekazane firmom zewnętrznym posiadającymi pozwolenie na odzysk lub unieszkodliwianie tego typu odpadów (w Polsce zakłady: Baterpol SA i Orzeł Biały SA Rewital (ten ostatni wyłącznie w zakresie kwasu). Na ostatnim etapie prac legislacyjnych zmieniono kluczowy dla nas zapis art. 63 ust. 2 ustawy o bateriach i akumulatorach - pojawił się wprowadzony dopiero poprawką Senatu do ustawy przyjętej już przez Sejm nowy zapis ustawowy dopuszczający przetwarzanie zużytych akumulatorów i baterii wyłącznie przez przedsiębiorców prowadzących równocześnie recykling ołowiu i jego związków (huta). W zaistniałym stanie faktycznym ograniczono prawo przedsiębiorców zdolnych i przygotowanych oraz posiadających pozwolenia wymagane prawem do prowadzenia działalności w zakresie odzysku zużytych baterii i akumulatorów, nakazując im równoczesne prowadzenie recyklingu ołowiu i jego związków oraz tworzyw sztucznych. Wypada wskazać na treść dyrektywy 2066/66/WE, której implementacja jest przecież celem ustawy o bateriach i akumulatorach. Art. 19 ust. 1 dyrektywy stwierdza wyraźnie: 1. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie podmioty gospodarcze oraz wszystkie właściwe organy administracji publicznej mogły uczestniczyć w systemach zbierania, przetwarzania i recyklingu, o których mowa w art. 8 i 12. We wskazanym akcie prawnym zalecono zatem, aby wdrożenie jej przepisów do krajowego porządku prawnego dokonało się z zachowaniem zasad wolności gospodarczej. Kwestionowany art. 63 wszedł już w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia ustawy, bez żadnego okresu przejściowego dla podmiotów będących w trakcie uzyskiwania wymaganego pozwolenia zintegrowanego. Firma Loxa uzyskała decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia na budowę instalacji do rafinacji i wytopu ołowiu (minihuta). Decyzję taka uzyskaliśmy. Pozostaje tylko pytanie, dlaczego firma nie może korzystać z instalacji, na którą otrzymała dofinansowanie i decyzję marszałka województwa śląskiego, współpracująca z innymi firmami w zakresie rafinacji i wytopu ołowiu. Pod koniec roku 2010 organ prawodawczy, zauważając sytuację prowadzącą do faworyzacji dwóch podmiotów na rynku, podjął próby zmiany art. 63, rozszerzając krąg podmiotów uprawnionych do prowadzenia działalności w zakresie odzysku zużytych baterii i akumulatorów. Niestety z przyczyn nieznanych sytuacja prawna do dnia dzisiejszego nie uległa zmianie. W związku z powyższym, Szanowny Panie Ministrze, proszę o zajęcie stanowiska w sprawie sytuacji prawnej firmy Loxa sp. z. o.o. w związku z prawem do użytkowania instalacji, na którą firma otrzymała dotację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w czerwcu 2008 r. Z wyrazami szacunku Poseł Danuta Pietraszewska oraz grupa posłów
ODPOWIEDŹ
Nadawca: Bernard Błaszczyk - podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowiska
Wpłyneła dnia: 20-04-2011, Ogłoszona dnia: 28-04-2011 - posiedzenie nr 91
W odpowiedzi na interpelację pani poseł Elżbiety Pietraszewskiej oraz grupy posłów w sprawie stanu prawnego instalacji, w świetle treści art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach (Dz. U. Nr 79, poz. 666, z późn. zm.), uprzejmie wyjaśniam, co następuje. Z dniem 12 czerwca 2009 r. weszła w życie ustawa o bateriach i akumulatorach, której celem było transponowanie dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylającej dyrektywę 99/157/EWG (Dz. Urz. UE L 266 z 26.09.2006 r.). Projekt dokonujący transpozycji tej dyrektywy, w tym wymienionego przepisu, przeszedł następujące etapy. W dniu 27 listopada 2008 r. prezes Rady Ministrów przesłał marszałkowi Sejmu RP druk nr 1451 - projekt ww. ustawy. W projekcie tym ani w art. 63, ani w żadnym innym przepisie nie zawarto regulacji stanowiącej o wyłączności dokonywania przetwarzania zużytych baterii i akumulatorów w takim zakładzie przetwarzania, który jednocześnie prowadzi recykling ołowiu i jego związków oraz tworzyw sztucznych. Na etapie prac sejmowych nie wprowadzono również przedmiotowej regulacji, o czym świadczy treść uchwalonej w dniu 5 marca 2009 r. ustawy przekazanej do Senatu. W toku prac w Senacie została zgłoszona poprawka polegająca na wprowadzeniu do projektu ustawy treści art. 63 ust. 1a w brzmieniu: ˝Zużyte baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte baterie akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe lub zużyte akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe poddawane są przetwarzaniu wyłącznie w zakładzie przetwarzania prowadzącym również recykling ołowiu i jego związków oraz tworzyw sztucznych˝. Przyjęta poprawka stanowi obecnie obowiązujące brzmienie treści art. 63 ust. 2 ustawy o bateriach i akumulatorach. Przepis ten swoim zakresem zdecydowanie wykracza poza obowiązki wynikające z dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie baterii i akumulatorów. Fakt ten stawia polskich przedsiębiorców w bardzo niekorzystnej sytuacji w stosunku do przedsiębiorców UE. Dlatego też resort podjął próbę zmiany treści tego przepisu. Zaproponowana zmiana miała na celu przyjęcie analogicznych rozwiązań, jakie wynikają z treści przywołanej powyżej dyrektywy. Propozycja ta nastąpiła na etapie zmian dokonywanych w ustawie Prawo ochrony środowiska, lecz niestety, w toku prac sejmowych, ze względów legislacyjnych nie została zaakceptowana. Pragnę zapewnić, iż za niezbędne i konieczne uznaję podjęcie prac zmieniających omawiany przepis. Jednocześnie, odnosząc się do sytuacji prawnej firmy Loxa sp. z o.o., uprzejmie wyjaśniam, iż spółka ta posiada ostateczną decyzję marszałka województwa śląskiego - pozwolenie zintegrowane - oraz została wpisana przez głównego inspektora ochrony środowiska do rejestru przedsiębiorców, wypełniając ustawowy obowiązek wpisu do tego rejestru. Podsekretarz stanu Bernard Błaszczyk