2015 Danuta Pietraszewska

A+

Interpelacja w sprawie wprowadzenia zmian w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej oraz w ustawie o zawodzie lekarza i lekarza stomatologa

ZAPYTANIE NR 2844
Wpłyneło dnia: 10-05-2006, Ogłoszone dnia: 23-05-2006 - posiedzenie nr 18
Nadawca: Danuta Pietraszewska
Adresat: Minister Zdrowia
W ostatnich latach obserwuje się wzrastającą liczbę nowo powstałych praktyk prywatnych oraz niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej, na funkcjonowanie których nie zwiększają się środki finansowe w NFZ. Jednostki samorządu terytorialnego nie mają żadnego wpływu na ilość tych podmiotów, a także zakres udzielanych przez nich świadczeń. Tworzą się więc na ich terenach konkurencyjne placówki, z którymi NFZ zawiera umowy, obniżając równocześnie już i tak zaniżone kontrakty z publicznymi zakładami opieki zdrowotnej. Dla tych ostatnich podmiotów samorząd terytorialny jest organem założycielskim i z tego tytułu ponosi koszty związane z inwestycjami: zakupem aparatury i sprzętu medycznego, a także pokrywa zobowiązania w przypadku podjęcia decyzji o jego likwidacji. Obecnie zgodnie z art. 13.1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej podstawą wpisu do rejestru jest stwierdzenie przez organ rejestrowy, że ZOZ spełnia wymagania określone w art. 9-11, a więc wymogi sanitarne, kwalifikacyjne itd. Należy się więc zastanowić nad wprowadzeniem zmian w ww. ustawach, zobowiązując tym samym podmioty do uzyskania zgody organu samorządu terytorialnego na prowadzenie działalności medycznej na ich terenie. Pozwoli to na kontrolowany wzrost ilości podmiotów, a tym samym zagwarantuje finansowanie działalności publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Wprowadzenie zmian w systemie prawnym regulującym zasady rejestracji jednostek ochrony zdrowia pozwoli równocześnie samorządom terytorialnym na świadome wykonywanie zadania własnego, jakim jest ochrona zdrowia mieszkańców. Jakie jest stanowisko Pana Ministra wobec powyższych propozycji? Z poważaniem Poseł Danuta Pietraszewska
ODPOWIEDŹ
Nadawca: Andrzej Wojtyła - podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia
Wpłyneła dnia: 09-06-2006, Ogłoszona dnia: 13-07-2006 - posiedzenie nr 21
Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pani Poseł Danuty Pietraszewskiej (przekazaną pismem z dnia 18 maja 2006 r. znak: SPS-023-2844/06) w sprawie wprowadzenia zmian w ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej oraz w ustawie o zawodzie lekarza i lekarza stomatologa, uprzejmie wyjaśniam, że propozycja zmian w ww. ustawach mająca na celu wprowadzenie obowiązku uzyskania zgody organu samorządu terytorialnego na prowadzenie działalności medycznej jest niemożliwa w obecnie obowiązującym w Polsce systemie prawnym. Działalność medyczna, o której pisze Pani Poseł, polegająca w szczególności na udzielaniu świadczeń zdrowotnych jest jednocześnie działalnością gospodarczą. W związku z powyższym mają do niej zastosowanie przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.). Zgodnie z art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach. Organ administracji publicznej nie może żądać ani uzależnić swojej decyzji w sprawie podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez nią dodatkowych warunków. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy organy administracji publicznej zobowiązane są wspierać rozwój przedsiębiorczości, tworząc korzystne warunki do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej. Ograniczanie przez jednostki samorządu terytorialnego działalności gospodarczej podmiotów niepublicznych w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych stanowiłoby naruszenie ww. przepisów, a także Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Artykuł 22 Konstytucji RP stanowi, że ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko ze względu na ważny interes publiczny. W interesie publicznym natomiast leży, aby obywatele mieli jak najszerszy dostęp do świadczeń zdrowotnych. Z kolei art. 68 Konstytucji RP stanowi, że każdy ma prawo do ochrony zdrowia. Prawo to nie może być reglamentowane. Zgodnie art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm.) to świadczeniobiorca wybiera lekarza, który będzie go leczył. Wprowadzenie proponowanego w interpelacji rozwiązania spowodowałoby, że to faktycznie organ administracji publicznej, a nie pacjent wybierałby lekarza poprzez wyeliminowanie konkurencji. Wprowadzenie reglamentacji w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych spowoduje, że faktycznie organy administracji publicznej będą decydowały, u kogo ma się leczyć pacjent. Należy również pamiętać, że pacjent jest także konsumentem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu prawa. Artykuł 76 Konstytucji RP zobowiązuje władze publiczne do ochrony konsumentów przed działaniami zagrażającymi zdrowiu i prywatności. Reglamentacja stanowiłaby takie działanie. Ponadto wprowadzenie proponowanych zmian spowodowałoby ryzyko ograniczenia udzielania świadczeń zdrowotnych tylko do publicznych zakładów opieki zdrowotnej, a także mogłoby powodować sytuację, w której organy publiczne będą decydowały, który niepubliczny zakład opieki zdrowotnej czy praktyka lekarska może działać na danym terenie. Prawo do podejmowania takich decyzji przez organy administracji publicznej na zasadzie uznania administracyjnego byłoby również czynnikiem korupcjogennym. Z poważaniem Podsekretarz stanu Andrzej Wojtyła