2015 Danuta Pietraszewska

A+

Interpelacja w sprawie potrzeby nowelizacji ustawy o sporcie kwalifikowanym

ZAPYTANIE NR 289
Wpłyneło dnia: 14-12-2005, Ogłoszone dnia: 29-12-2005 - posiedzenie nr 6
Nadawca: Danuta Pietraszewska
Adresat: Minister Sportu
W ustawie z dnia 29 lipca 2005 roku o sporcie kwalifikowanym (Dz.U. nr 155, poz. 1298) w rozdziale 1 Przepisy ogólne zamieszczony został jedynie przepis art. 2 ust. 2 zawierający ogólne sformułowanie, że jednostki samorządu terytorialnego mogą wspierać, w tym finansowo, rozwój sportu kwalifikowanego. Artykuł ten nie może być traktowany jako samodzielna podstawa ponoszenia wydatków budżetowych na zadania z zakresu sportu kwalifikowanego. Legalność wydatku dokonanego z budżetu jednostki samorządu terytorialnego uzależniona jest bowiem od powiązania tego wydatku z realizacją zadania o charakterze publicznym będącego zadaniem danej jednostki samorządowej oraz od zgodności z przepisami ustaw szczegółowych zakreślających ramy ich ponoszenia. Nie każda zatem działalność prowadzona w sferze sportu kwalifikowanego może być przedmiotem wydatków ze środków publicznych. Nie można więc przyjąć, że zadaniem gminy jest organizacja i realizacja zawodów sportowych czy współzawodnictwa sportowego, co zostało wyraźnie w ustawie o sporcie kwalifikowanym określone jako zadanie polskiego związku sportowego. O organizowaniu przez jednostki samorządu terytorialnego zawodów ustawodawca mówi wyłącznie w ustawie o kulturze fizycznej w rozdziale dotyczącym rekreacji i rehabilitacji ruchowej, co wyklucza, by chodziło o zawody inne niż te, które służą wypoczynkowi i odnowie sił psychofizycznych. Brak jest zatem podstaw do ponoszenia wydatków z budżetu gminy np. na różnego rodzaju opłaty licencyjne, startowe, transferowe, NW zawodników, diety dla sędziów, zawodników, dowóz na zawody. Równocześnie zgodnie z ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie zlecanie zadań może dotyczyć jedynie zadań publicznych będących zadaniami danej jednostki samorządowej. Dlatego też skoro do zadań gminy nie należy organizowanie i realizacja zawodów sportowych czy też współzawodnictwa sportowego, brak jest podstaw prawnych do uznania możliwości ogłaszania konkursu na realizację zadania publicznego z zakresu sportu kwalifikowanego czy też zawierania umów na finansowanie zawodów sportowych związanych ze współzawodnictwem sportowym i ponoszenia z budżetu wydatków na te cele. W związku z powyższym proszę Pana Ministra o zajęcie stanowiska, czy nie byłoby zasadne podjęcie inicjatywy mającej na celu rozszerzenie zapisu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym o ustalenie, jakie zadania z zakresu sportu kwalifikowanego są zadaniami własnymi jednostek samorządu terytorialnego. Umożliwi to w przyszłości samorządom zlecanie lub wsparcie tego typu zadań. Z wyrazami szacunku Poseł Danuta Pietraszewska
ODPOWIEDŹ
Nadawca: Tomasz Lipiec - minister sportu
Wpłyneła dnia: 12-01-2006, Ogłoszona dnia: 26-01-2006 - posiedzenie nr 9
Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelacją złożoną przez Panią Poseł na Sejm Danutę Pietraszewską z dnia 12 grudnia br., przekazaną przy piśmie nr SPS-023-289/05, w sprawie potrzeby nowelizacji ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym, uprzejmie informuję, co następuje. Słusznie podniesiono w interpelacji, że art. 2 ust. 2 ustawy o sporcie kwalifikowanym nie może być traktowany jako samodzielna podstawa ponoszenia wydatków budżetowych na zadania z zakresu sportu kwalifikowanego. Artykuł ten stanowi, że jednostki samorządu terytorialnego mogą wspierać, w tym finansowo, rozwój sportu kwalifikowanego. W dalszej części ustawy zdefiniowano sport kwalifikowany jako formę aktywności człowieka związaną z uczestnictwem we współzawodnictwie sportowym, organizowanym lub prowadzonym w określonej dyscyplinie sportu przez polski związek sportowy lub podmioty działające z jego upoważnienia. Należy przez to rozumieć ten rodzaj sportu, z którego uprawianiem bądź organizowaniem przepisy prawa wiążą konieczność posiadania licencji (zarówno dla zawodnika, jak i klubu sportowego) wydanej przez polski związek sportowy lub podmiot działający z jego upoważnienia. Przepis art. 2 ust. 2 ma charakter ogólnego upoważnienia do wspierania sportu kwalifikowanego, również w aspekcie finansowym. Niemniej jednak należy wziąć pod uwagę, że finansowanie podmiotów działających w sporcie kwalifikowanym (klubów sportowych) może się odbywać wyłącznie na zasadach określonych w odrębnych przepisach, tj. w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104), ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.) i ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Zasady i tryb udzielania dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego określają szczegółowo przepisy art. 106 ust. 2 pkt 1 lit. d, art. 176 ust. 1, 2 i 3 ustawy o finansach publicznych. Cele publiczne związane z realizacją zadań jednostki samorządu terytorialnego, na których wykonywanie mogą być udzielane dotacje, są wymienione w art. 4 ust. 1 ustawy o pożytku publicznym i wolontariacie, gdzie mowa jest m.in. o upowszechnianiu kultury fizycznej i sportu. Powierzenie lub wsparcie realizacji określonego zadania z obszaru kultury fizycznej i sportu odbywa się jednak z uwzględnieniem procedury określonej w ustawie. Nie ma tu znaczenia, czy będzie to zadanie z zakresu sportu kwalifikowanego czy tzw. powszechnego. Należy zaznaczyć, że środki publiczne przekazywane są na realizację ˝zadań˝, w ramach których mogą pojawić się wydatki, o których mowa w interpelacji. Nie wydaje się, żeby z budżetu mogły być wyłącznie finansowane poszczególne koszty, tj. zakup sprzętu czy koszty transportu. Muszą one wynikać bezpośrednio z faktu podjęcia i wykonania określonego w umowie zadania. W konsekwencji będą one mogły być zaliczone jako koszty pośrednie. Wysokość zaś kosztów pośrednich realizacji zadania publicznego powinna być przedmiotem negocjacji z uwzględnieniem obowiązującej praktyki w tym zakresie. Przykładowo wnioskodawcy realizujący zadania z zakresu rozwijania sportu wśród dzieci, młodzieży i osób niepełnosprawnych finansowane z Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 28, poz. 237) mogą przeznaczyć na koszty pośrednie nie więcej niż 10% kosztów bezpośrednich. Zaznaczyć należy, że wysokość kosztów pośrednich pokrywanych ze środków z Funduszu ustala się, po ich szczegółowej analizie, w drodze negocjacji przed podpisaniem umowy, z uwzględnieniem rodzaju i specyfiki zadania. Reasumując, art. 2 ust. 2 ustawy o sporcie kwalifikowanym daje podstawę do wspierania sportu kwalifikowanego, jednakże zasady i tryb takiego wsparcia (zwłaszcza w aspekcie finansowym) są regulowane przez odrębne przepisy. Przez wspieranie rozwoju sportu kwalifikowanego należy także rozumieć możliwość ponoszenia wydatków z budżetu gminy m.in. na różnego rodzaju opłaty startowe i inne wydatki związane z uczestnictwem we współzawodnictwie sportowym, a nie jego organizowaniem, co należy do zadań polskich związków sportowych. Taka była intencja ustawodawcy wyrażona w zapisach art. 2 ust. 2. Z powyższych wyjaśnień wynika również, że istnieje możliwość ogłaszania otwartych konkursów ofert na realizację zadań publicznych z zakresu sportu kwalifikowanego. Inna interpretacja podważałaby całkowicie sens zapisów art. 2 ust. 2. W związku z powyższym za niecelowe należy uznać rozszerzanie zapisu art. 2 ust. 2 ustawy o sporcie kwalifikowanym, gdyż do jego właściwej interpretacji wystarczy prawidłowe zastosowanie wykładni celowościowej. Z poważaniem Minister Tomasz Lipiec