2015 Danuta Pietraszewska

A+

Interpelacja w sprawie ponownego umieszczenia wydatków poniesionych na korzystanie z basenu w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczanej z dochodu.

ZAPYTANIE NR 20078
Wpłyneło dnia: 22.02.2018, Ogłoszone dnia:
Nadawca: Danuta Pietraszewska
Adresat:

W związku z interwencjami osób z różnym stopniem niepełnosprawności zwracam się do Pani Minister z niniejszą interpelacją.

Bardzo często pacjentom przebywającym w sanatoriach w ramach prewencji rentowej ZUS w schorzeniach narządów ruchu podczas rehabilitacji leczniczej lekarze zalecają kinezyterapię w formie ćwiczeń w wodzie. Następnie w wypisach posanatoryjnych znajduje się informacja dotycząca kontynuacji wyuczonych ćwiczeń.

W związku powyższym zgodnie z zalecaniami lekarzy konieczne jest uczęszczanie na basen, najlepiej dostosowany do zajęć osób niepełnosprawnych. Zachodzi jednak pytanie, co w przypadku, kiedy osoba niepełnosprawna nie przebywa w placówce specjalizującej się w rehabilitacji leczniczej (jak np. sanatorium) czy zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyjno-opiekuńczym oraz gdy w miejscu zamieszkania nie ma basenu, który mógłby być częścią placówki, która świadczy usługi w ramach rehabilitacji leczniczej, a na basenach ogólnodostępnych nie ma rehabilitantów prowadzących ćwiczenia? W takiej sytuacji większość chorych korzysta z basenów ogólnodostępnych, wykonując wyuczone wcześniej ćwiczenia, gdyż uczęszczanie na basen jest warunkiem koniecznym w dążeniu do poprawy stanu zdrowia czy zatrzymania postępu choroby.

W związku z powyższym kieruję do Pani Minister pytanie:

Czy Pani Minister dostrzega potrzebę ponownego umieszczenia wydatków poniesionych na korzystanie z basenu w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczanej z dochodu od podatku?

Z wyrazami szacunku,

Danuta Pietraszewska

ODPOWIEDŹ
Nadawca: Paweł Gruza - podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów
Wpłyneła dnia: 06.04.2018 r., Ogłoszona dnia:

Szanowny Panie Marszałku,

odpowiadając na interpelację nr 20078 złożoną przez Panią Poseł Danutę Pietraszewską w sprawie ponownego umieszczenia wydatków poniesionych na korzystanie z basenu w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczanej z dochodu, uprzejmie informuję.

Na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej podlegają odliczeniu wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne.

W wydawanych interpretacjach indywidualnych prezentowane jest - co do zasady - jednolite stanowisko dotyczące braku możliwości odliczenia od dochodu przez osobę niepełnosprawną, w ramach ulgi rehabilitacyjnej, wydatków poniesionych z tytułu samodzielnego korzystania z ogólnodostępnego basenu.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 17 grudnia 2009 r. Nr IBPBII/1/415723/09/MCZ, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał, że z pewnością ćwiczenia wykonywane według zaleceń lekarza na basenie i w klubie fitness, pod nadzorem instruktora przyczynią się do podniesienia sprawności wnioskodawczyni i przez to polepszą stan jej zdrowia, jednakże ćwiczeń tych nie można zakwalifikować jako zabiegów rehabilitacyjnych, o których mowa w ww. art. 26 ust. 7a pkt 6 ww. ustawy, gdyż zarówno basen jak klub fitness są miejscami (placówkami) przeznaczonymi właśnie do ćwiczeń i rekreacji i cechuje je ogólnodostępność co oznacza, że są przeznaczone dla wszystkich chętnych do korzystania, a więc, nie tylko dla osób niepełnosprawnych. Na basenach zatrudnieni są przeważnie ratownicy, natomiast w klubach fitness instruktorzy fitness, a więc osoby które raczej nie mają kwalifikacji w zakresie wykonywania zabiegów rehabilitacyjnych. Ponadto dla ww. placówek stan zdrowia, rodzaj i stopień niepełnosprawności korzystających z nich osób nie jest przedmiotem zainteresowania, tak jak to ma miejsce w przypadku placówek specjalizujących się w rehabilitacji. Chętny do korzystania z ich usług wykupuje bilet lub karnet i na własną odpowiedzialność korzysta indywidualnie lub grupowo z oferowanych usług. Instruktor i ratownik nadzorują natomiast bezpieczeństwo i prawidłowy sposób korzystania z dostępnych w placówce urządzeń oraz udzielają wskazówek co do sposobu i zakresu korzystania nich. Placówki te na prośbę zainteresowanej osoby wystawiają imienne faktury (rachunki), jednak jako rodzaj sprzedanej usługi z pewnością nie widnieją w nich zabiegi rehabilitacyjne, w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Brak jest zatem podstaw do uznania, iż powyżej wymienione wydatki spełniają przesłankę określoną w art. 26 ust.7a pkt 6 ww. ustawy i mogą być odliczone od dochodu.

Także Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 26 maja 2010 r. podkreślił, że pływanie niewątpliwie wpływa na polepszenie ogólnego stanu zdrowia, jednakże nie można czynności tej zakwalifikować do kategorii zabiegów rehabilitacyjnych, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6 ww. ustawy, gdyż baseny są placówkami przeznaczonymi do ogólnej rekreacji – cechuje je ogólnodostępność co oznacza, że są przeznaczone dla wszystkich chętnych do korzystania z nich, a więc, nie tylko dla osób niepełnosprawnych. Na ogół placówki takie, nie zatrudniają wykwalifikowanego personelu do wykonywania zabiegów rehabilitacyjnych, co ma miejsce także w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym. Ponadto dla ww. placówek usługi w zakresie poprawy stanu zdrowia osób niepełnosprawnych korzystających z nich nie stanowią przedmiotu działalności, tak jak to ma miejsce w przypadku placówek specjalizujących się w rehabilitacji. Chętny do korzystania z ich usług wykupuje bilet lub karnet i na własną odpowiedzialność korzysta indywidualnie lub grupowo z oferowanych usług. A zatem nie można stwierdzić, iż ogólnodostępny basen jest placówką specjalizującą się w rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Osoby chcące skorzystać z usług oferowanych przez ogólnodostępny basen robią to bez udziału rehabilitanta, na własną odpowiedzialność. Nie są one kierowane na określone ćwiczenia, które uwzględniałyby rodzaj i stopień niepełnosprawności, a więc usług oferowanych przez takie placówki nie można zaliczyć do zabiegów rehabilitacyjnych w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 6 ww. ustawy. Brak jest zatem podstaw do uznania, iż wymienione przez Wnioskodawcę wydatki mogą być odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Jedynie, jak stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 17 kwietnia 2013 r. w przypadku, gdy sanatorium, w którym przebywa Wnioskodawczyni jest placówką specjalizującą się w rehabilitacji osób niepełnosprawnych, a ćwiczenia, na które kierowana była Wnioskodawczyni uwzględniały rodzaj i stopień Jej niepełnosprawności oraz korzystanie z basenu jest zabiegiem rehabilitacyjnym, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6 ww. ustawy, wydatki na karnet na basen mogą być odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie podkreślił bowiem, że Przedmiotem działalności placówek specjalizujących się w rehabilitacji są usługi w zakresie poprawy stanu zdrowia osób niepełnosprawnych korzystających z nich. Pływanie niewątpliwie wpływa na polepszenie ogólnego stanu zdrowia. Ponadto ze stanu faktycznego wynika, iż korzystanie z basenu z udziałem rehabilitanta jest zabiegiem rehabilitacyjnym związanym ze stopniem niepełnosprawności Wnioskodawczyni, zalecanym przez lekarza specjalistę.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że obecnie nie toczą się prace legislacyjne zmierzające do zmiany przepisów regulujących tzw. ulgę rehabilitacyjną we wskazanym przez Panią zakresie.

Z poważaniem,

z upoważnienia Ministra Finansów

PODSEKRETARZ STANU

Paweł Gruza

/podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/