2015 Danuta Pietraszewska

A+

Interpelacja w sprawie wprowadzenia uregulowań prawnych w zakresie monitoringu pracowników oraz miejsc publicznych

ZAPYTANIE NR 3076
Wpłyneło dnia: 07-05-2008, Ogłoszone dnia: 29-05-2008 - posiedzenie nr 16
Nadawca: Danuta Pietraszewska
Adresat: Prezes Rady Ministrów
Ustawa o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, ze zm.) nie zawiera dokładnych regulacji monitoringu kamerami wideo na ulicy, w banku, w firmie. Dotychczas większość problemów rozwiązywano za pomocą orzecznictwa sadowego i administracyjnego GIODO na podstawie ogólnych zasad dotyczących ochrony danych osobowych czy dóbr osobistych. Przepisów o monitoringu nie ma również w opracowanej w kancelarii prezydenta noweli ustawy o ochronie danych osobowych. Przepisy w innych krajach Unii Europejskiej określają, kiedy można wprowadzić kamery w miejscu pracy, gdzie nie można ich instalować i jak wykorzystać zebrane za ich pomocą informacje. Monitoring w pracy podlega też kontroli urzędników. W Polsce natomiast nie ma nawet obowiązku rejestracji zbiorów danych osobowych tworzonych w związku z zatrudnieniem. - Czy nowela ustawy o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, ze zm.) uwzględnia ww. sugestie? - Czy zostaną również uregulowane prawa do wglądu do zbioru danych, sposób ich wykorzystywania czy długość okresu ich przechowywania? Z wyrazami szacunku Poseł Danuta Pietraszewska
ODPOWIEDŹ
Nadawca: Piotr Stachańczyk - podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji
Wpłyneła dnia: 05-06-2008, Ogłoszona dnia: 26-06-2008 - posiedzenie nr 18
Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do pisma z dnia 13 maja 2008 r. (sygn. SPS-023-3076/08), przekazującego interpelację posła na Sejm RP Pani Danuty Pietraszewskiej z dnia 5 maja 2008 r. w sprawie wprowadzenia uregulowań prawnych w zakresie monitoringu pracowników oraz miejsc publicznych, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, uprzejmie informuję, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji w porozumieniu z Ministerstwem Sprawiedliwości przygotowuje projekt stanowiska rządu do projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie danych osobowych. Przedstawiony przez prezydenta RP projekt ustawy nie przewiduje wprowadzenia do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j.: Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.) przepisów regulujących zasady stosowania monitoringu w miejscu pracy, jak również w miejscach publicznych. Projekt powyższy nie przewiduje także wprowadzenia do ustawy o ochronie danych osobowych przepisów regulujących prawo wglądu do zbioru danych, sposoby ich wykorzystywania, jak również długość okresu przechowywania danych. Wskazać należy, iż przedstawiona w wystąpieniu problematyka dotyczy dwóch grup zagadnień, a mianowicie - zasad monitorowania zdarzeń w miejscach publicznych (np. na ulicy) oraz zasad monitoringu w miejscu pracy. Odnosząc się do pierwszej grupy zagadnień, uprzejmie informuję, że przepisy obowiązującego prawa przyznają konkretnym podmiotom, w tym Policji, Straży Granicznej oraz strażom gminnym (miejskim), prawo stosowania tzw. monitoringu wizyjnego. Stosownie bowiem do art. 15 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j.: Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm.) policjanci, wykonując czynności, o których mowa w art. 14 ustawy (tj. czynności operacyjno-rozpoznawcze, dochodzeniowo-śledcze i administracyjno-porządkowe, jak również, w zakresie określonym w odrębnych ustawach, czynności wykonywane na polecenie sądu, prokuratora, organów administracji państwowej i samorządu terytorialnego), mają m.in. prawo obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych, a w przypadku czynności operacyjno-rozpoznawczych i administracyjno-porządkowych podejmowanych na podstawie ustawy - także i dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom. Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (Dz. U. Nr 123, poz. 779, z późn. zm.) strażnik, wykonując zadania wskazane w ustawie, ma prawo do obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych. Także funkcjonariusze Straży Granicznej stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997, z późn. zm.), wykonując zadania wymienione w art. 1 ust. 2 ustawy (do których należy m.in. ochrona granicy państwowej oraz organizowanie i dokonywanie kontroli ruchu granicznego), mają prawo obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych służących do rejestracji obrazu i dźwięku zdarzeń na drogach oraz w innych miejscach publicznych. Dodać przy tym należy, że uprawnienia powyższe przysługują wyłącznie funkcjonariuszom Policji czy Straży Granicznej oraz strażnikom, a zatem nie mogą ich przeprowadzać pracownicy cywilni Policji oraz Straży Granicznej, jak również niebędący strażnikami pracownicy straży gminnych (miejskich). Wskazać należy, że ustawy powyższe oraz wydane na ich podstawie akty wykonawcze regulują nie tylko zakres, ale również sposób użycia tzw. monitoringu wizyjnego. Ponadto prawo korzystania z tzw. monitoringu wizyjnego mają również inne podmioty, w tym Centralne Biuro Antykorupcyjne, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencja Wywiadu. Natomiast odnośnie do zasad prowadzenia monitoringu w miejscu pracy brak jest w przepisach prawa jednolitej, kompleksowej regulacji we wskazanym zakresie. Istnieją jednakże przepisy prawa regulujące przedmiotowe zagadnienie w sposób cząstkowy. Przykładowo, zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz. 1221, z późn. zm.), ochrona osób i mienia realizowana jest w formie zabezpieczenia technicznego, polegającego m.in. na montażu elektronicznych urządzeń sygnalizujących zagrożenie chronionych osób i mienia, a zatem może obejmować również monitoring wizyjny. Wskazać także należy, iż stosownie do art. 94 pkt 9a Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany prowadzić dokumentację w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akta osobowe pracowników. Oznacza to, że jako podmiot przetwarzający dane osobowe podlega on regulacjom ustawy o ochronie danych osobowych (stosownie bowiem do art. 3 ust. 2 pkt 1 wskazanej ustawy ustawę stosuje się m.in. do osób fizycznych i osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, jeżeli przetwarzają dane osobowe w związku z działalnością zarobkową, zawodową lub dla realizacji celów statutowych, które to podmioty mają siedzibę albo miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo w państwie trzecim, o ile przetwarzają dane osobowe przy wykorzystaniu środków technicznych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej). Pracodawca jest zatem administratorem danych osobowych uzyskanych w związku z zatrudnieniem (np. danych adresowych pracownika, informacji o jego wykształceniu, dotychczasowym przebiegu zatrudnienia itd.) i w związku z tym stosownie do art. 40 ustawy o ochronie danych osobowych ma obowiązek rejestracji zbioru (zbiorów) powyższych danych. Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, iż ww. zagadnienia mogą pozostawać w związku ze sobą, jeżeli monitorowane miejsca są jednocześnie miejscami pracy i miejscami publicznymi czy też powszechnie dostępnymi (np. sklepy, restauracje i puby, oddziały banków). Z poważaniem Podsekretarz stanu Piotr Stachańczyk