2015 Danuta Pietraszewska

A+

w sprawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2017 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2018 r.

ZAPYTANIE NR 16934
Wpłyneło dnia: 03.11.2017, Ogłoszone dnia:
Nadawca: Danuta Pietraszewska
Adresat: Minister rodziny, pracy i polityki społecznej

W związku z interwencjami pracowników z długim stażem pracy zwracam się do Pani Minister z niniejszą interpelacją.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 września 2016 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r. od 1 stycznia 2017 najniższe wynagrodzenie wynosi 2000 zł. Nowe rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 września 2017 r. ustala, że od 1 stycznia 2018 roku najniższe wynagrodzenie ma wynosić 2100 zł.

W praktyce jednak wysokość wynagrodzeń wygląda inaczej.

Nowo przyjęci pracownicy rzeczywiście otrzymują płacę zasadniczą na poziomie najniższego wynagrodzenia, czyli obecnie 2000 zł miesięcznie, natomiast pracownicy z dużym stażem pracy pracują na stawce zasadniczej od 1700 zł do 1900 zł miesięcznie. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest art. 6.1 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, na który powołują się samorządy oraz kierownictwo zakładów pracy, wyliczając najniższe wynagrodzenie razem z wysługą lat. Dlatego pracownik z długim stażem pracy może mieć stawkę zasadniczą w wysokości 1800 zł, bo dolicza mu się np. 240 zł wysługi.

Efektem tego, pracownik ze stażem 30 lat pracy ma od 100 do 200 zł mniej na stawce podstawowej niż nowo przyjęty na to same stanowisko.

Stawki zasadnicze szczególnie w zakładach budżetowych są niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia wynikającego z rozporządzenia Rady Ministrów. Każda podwyżka jeszcze bardziej te różnice powiększa.

W związku z powyższym kieruję do Pani Minister pytania:

Czy Pani Minister dostrzega niesprawiedliwość, która karze za większe doświadczenie pracowników z większym stażem pracy?

Czy nie należałoby dodatku za wysługę lat wyłączyć z wynagrodzenia minimalnego i traktować go jako nagrodę za przepracowane lata?

Danuta Pietraszewsla

poseł na Sejm RP

ODPOWIEDŹ
Nadawca: Stanisław Szwed - sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Wpłyneła dnia: 29.11.2017, Ogłoszona dnia:

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 września 2016 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r. (Dz.U. poz. 1456) minimalne wynagrodzenie za pracę w roku bieżącym wynosi 2000 zł. Stosownie do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2017 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2018 r. (Dz.U. poz. 1747) od 1 stycznia 2018 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosić będzie 2100 zł (zaś minimalna stawka godzinowa 13,70 zł).

Problematykę dotyczącą minimalnego wynagrodzenia, w tym jego zakresu składnikowego, reguluje ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2017 r. poz. 847). Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy, przy porównywaniu wysokości wynagrodzenia pracownika z obowiązującą wysokością minimalnego wynagrodzenia za pracę brane są pod uwagę wszystkie przysługujące pracownikowi składniki wynagrodzenia i inne świadczenia wynikające ze stosunku pracy, zaliczone według zasad statystyki zatrudnienia i wynagrodzeń określonych przez Główny Urząd Statystyczny do wynagrodzeń osobowych, z wyjątkiem składników wymienionych w ust. 5 tego artykułu, tj.: nagrody jubileuszowej, odprawy pieniężnej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy, wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych oraz dodatku do wynagrodzenia za pracę w porze nocnej. Odesłanie do kategorii wynagrodzeń osobowych oznacza, że przy porównaniu wynagrodzenia pracownika z wysokością minimalnego wynagrodzenia za pracę nie uwzględnia się także wypłat z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej oraz dodatkowego wynagrodzenia rocznego dla pracowników jednostek sfery budżetowej.

Podkreślić należy, że zgodnie z konstrukcją ustawową minimalne wynagrodzenie za pracę nie ma charakteru jedynie wynagrodzenia zasadniczego. Jest to łączne wynagrodzenie pracownika za nominalny czas pracy w danym miesiącu, a więc poza wynagrodzeniem zasadniczym obejmuje również inne składniki wynagrodzenia i świadczenia pracownicze zaliczone do wynagrodzeń osobowych, w tym premie, nagrody (wypłacane miesięcznie bądź za okresy dłuższe) i dodatki do wynagrodzenia.

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dostrzega potrzebę modyfikacji obecnego zakresu minimalnego wynagrodzenia za pracę w celu zapewnienia bardziej sprawiedliwego i przejrzystego kształtu tego wynagrodzenia. Na skalę problemu wskazują liczne postulaty dokonania zmian kierowane przez obywateli i parlamentarzystów.

Ministerstwo rozważa zmiany polegające na etapowym wyłączaniu poszczególnych składników wynagrodzenia z kategorii minimalnego wynagrodzenia za pracę. Analizując różne warianty takiego rozwiązania należy wziąć pod uwagę m.in. obligatoryjne dodatkowe skutki finansowe dla pracodawców, wpływ na finanse publiczne oraz na rynek pracy. Ze względu na systemowy charakter oraz możliwe znaczące skutki finansowe, dokonanie zmian powinno odbywać się w sposób stopniowy i wyważony.

Uwzględniając powyższe, ustawa z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1265), od dnia 1 stycznia 2017 r. wyłączyła z zakresu składnikowego minimalnego wynagrodzenia za pracę dodatek do wynagrodzenia za pracę w porze nocnej.

Warto dodać, że na tle obowiązującej ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, nie ma przeszkód prawnych, aby stosownie do potrzeb i możliwości finansowych oraz zasad prowadzonej zakładowej polityki płac, pracodawca ustalił wynagrodzenia pracownikom na poziomie znacznie przekraczającym minimalne wynagrodzenie za pracę.

Mam nadzieję, że przedstawione powyżej informacje oraz wyjaśnienia zostaną uznane za wyczerpujące i satysfakcjonujące.